Do wyprodukowania 1 t ziarna pszenicy, wraz z odpowiednią ilością słomy, potrzeba przeciętnie: 20 kg azotu (N), 6 kg fosforu (P₂O₅), 15 kg potasu (K₂O) a także 7 kg siarki (SO₃) i 3 kg magnezu (MgO).
Ponad 70% całego potasu jest akumulowana w słomie, zatem usuwając ją z pola wraz z plonem, usuwamy prawie cały pobrany przez łan potas. Należy o tym pamiętać, ustalając dawki nawozu potasowego dla uprawy następczej.
Potas odgrywa oczywiście kluczową rolę w kształtowaniu jakości ale zboża pobierają największe ilości potasu podczas intensywnego przyrostu biomasy, czyli zaczynając od fazy krzewienia, poprzez etap strzelania w źdźbło aż do końca kłoszenia. Z powodu silnej reakcji zbóż na susze, niedobór potasu na którymkolwiek z tych etapów, pogarsza gospodarkę wodną w łanie, powoduje obniżenie plonu wynikające np. z przerzedzenia łanu, wytworzenia mniejszej liczby kłosów, ich słabego wypełnienia ziarnem czy karlenia łanu. Dlatego bardzo ważne jest zapewnienie odpowiedniego zaopatrzenia w przyswajalny potas już od fazy krzewienia.
W tym miejscu warto odnotować, że jakiekolwiek wizualne objawy objawy niedoboru potasu nie ujawniają się przed fazą strzelania w źdźbło. Do tego czasu pozostają niezauważone. Jednym z pierwszych symptomów niedoboru składnika jest zwijanie się końcówek liści, które w przedłużającym się niedoborze lub w warunkach suszy powoduje zasychanie końcówek liści, szczególnie widoczne w fazie kwitnienia – kiedy rośnie konkurencja o potas pomiędzy organami wegetatywnymi a kłosami.
Jednak potas odgrywa bardzo ważną rolę już w czasie wegetacji jesiennej – odpowiada za przygotowanie łanu do zimy, zwiększając mrozoodporność poprzez zagęszczenie soków roślinnych, podniesienie zawartości białka i obniżenie zawartości azotanów w tkance. Zarówno jesienią, jak i wczesną wiosną, z powodu temperatur czy niedostatku opadów, uprawa zwykle nie ma możliwości pobrać z gleby wystarczającej ilości składników odżywczych mniej mobilnych niż azot. Ponieważ potas jest jednym z najważniejszych a często występującym w niedoborze, proponujemy zasilanie uprawy dolistne potasem i siarką w formie nawozu K-VITAL w 3 krytycznych etapach wzrostu:
Zabiegi dolistne K-VITAL doskonale działają w sytuacjach stresowych, ale przy korzystnym przebiegu wegetacji: wysokie usłonecznienie, korzystne temperatury i opady, efekty stosowania są jeszcze wyraźniejsze. To dlatego, że w takich warunkach dysproporcja pomiędzy zapotrzebowaniem rośliny na składniki odżywcze a możliwościami ich pobrania jest jeszcze większa. Należy jednak pamiętać, że zabiegi dolistne potasem nie mają na celu zastąpić prawidłowego doglebowego nawożenia tym składnikiem. W żadnym wypadku, nie zalecamy zmniejszania nawożenia gleby potasem!
| ZBOŻA OZIME | |
| Ostatni jesienny zabieg dolistny | 3-4 kg/ha w min. 120 l wody |
| Wiosenne wznowienie wegetacji | 4-6 kg/ha w min. 180 l wody |
| Liść flagowy | 5-7 kg/ha w min. 200 l wody |
| ZBOŻA JARE | |
| Początek krzewienia | 4-6 kg/ha w min. 150 l wody |
| Faza liścia podflagowego do flagowego | 5-7 kg/ha w min. 180 l wody |
| JĘCZMIEŃ BROWARNY | |
| Początek krzewienia | 4-6 g/ha w min. 150 l wody |
| Początek kłoszenia | 6-8 kg/ha w min. 200 l wody |
© 2025 Piotr Sykut, K-VITAL Producent
Jakie uprawy Ciebie interesują? Podaj swój adres e-mail:
